ГЕРОИН афганец Ачинск

Вот что, братаны! Раздался звонок, а в инфе\мание, что я жду заказ. Я уже припаривался, ждал этот момент долгие дни. Закладка была найдена и было время ловить кайф. Героин, ах, его вкус был как сладкий нектар для моего разбитого духа. Короче говоря, я умер бы от скуки, если бы не нашел свою любовь - наркотики. А теперь, Историю я решил рассказать, чтобы гопоту научить творить идейные делишки. Дело было так. Как-то раз, я гулял по району и видел какой-то странный стендаль. Там были кучи растаманов, которые шили футболки с необычными принтами. Я подошел и спросил их, как это все работает. Оказалось, что они сами печатали на футболках разные принты и потом продавали их. Проходит пару дней, и я вспоминаю этот стендаль. Честно говоря, меня жаба душит - футболки дорогие и я хотел бы иметь свою собственную. Вот и подумал я, а почему бы не научиться это делать самому? Я решил поискать информацию в интернете и побыть швеей на время. Следующий день я провел в библиотеке. Хорошо, что у нас в нашем городе есть халявный интернет, так что можно было сидеть там целыми днями. Я прочитал кучу статей про шитье, узнал о разных техниках и материалах. Оказывается, все не так сложно, как я думал. Наконец, наступает момент, когда я решаю начать свои эксперименты. Закупаю материалы, нитки, иглы, и включаю свою любимую музыку. Чтобы не запутаться, я решаю сначала сделать простые принты. Нарисовал на бумаге макеты растамана, регги и разной кошерной символики. Начинаю шить, втянулся капитально. Время пролетает незаметно, для меня все это - астрал. Я прикладываю все свои усилия, чтобы получилось круто. С каждым днем я улучшал свое мастерство. Шил футболки на продажу и для себя. Уже через некоторое время я начал получать заказы от друзей и знакомых. И это был пруха, братцы! Я не только получал удовольствие от самого процесса шитья, но и зарабатывал на этом халяву. Но во всем нужно знать меру. Я осознавал, что наркотики и шитье - это две разные вещи. Закладки мне помогали расслабиться и отвлечься от повседневных проблем, а шитье давало мне творческую свободу и возможность выражать себя. В итоге, я считаю, что мое увлечение наркотиками помогло мне найти свое призвание - шитье футболок. Я рад, что нашел не только способ получать накуриться, но и способ зарабатывать. Ведь, как говорят, если ты делаешь то, что тебе нравится, то тебе повезло в жизни. Так что, братаны, не бойтесь экспериментировать и искать свое истинное призвание. А шитье, как говорят, это то, что позволяет вам выразить свою индивидуальность и привнести что-то новое в этот мир. И помните, что шитье футболок - это круто, а наркотики - не очень.

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!